İçeriğe geç
- DENİZATI SPOR KULÜBÜ’NDE CİNSEL İSTİSMAR İDDİALARI! ÇOCUK SPORCULARIN KAMPLARDA YAŞADIKLARI SAVCILIK DOSYASINDA - İSTANBUL’DA KÜÇÜK KIZ ÇOCUĞUNA CİNSEL İSTİSMAR İDDİASI: FEVZİ BOZKAYA HAKKINDA AĞIR CEZADA DAVA! - “TEK HEDEFİMİZ İBRAHİM TATLISES’Tİ” “Ben mafya değilim, bu bir kan davası” - Özlem Erer ile Nuray Manyas, nitelikli dolandırıcılık suçlamasıyla Ağır Ceza Mahkemesi’nde yargılanıyor. - Taciz iddiasıyla yargılanan eniştenin Karar duruşması 8 Aralık’ta - İstanbul’da Furkan Çağlayan’ın Öldüğü Silahlı Çatışma Davasında Çarpıcı Savunmalar: 9 Tutuklu, Sanıklar Birbirini İşaret Etti! - BEŞİKTAŞ’TA YOL VERME TARTIŞMASI CİNAYETLE BİTTİ! 70 YAŞINDAKİ FERŞAT TELLİOĞLU’NA ÜÇ KURŞUN: SAVCILIK MÜEBBET HAPİS İSTEDİ! - MURAT YILDIZ CİNAYETİNDE KARAR ÇIKTI! MÜEBBET HAPİS CEZASI HAKSIZ TAHRİKLE 18 YILA DÜŞÜRÜLDÜ! - İSTANBUL’DA TAKSİCİ SEFER KAYA CİNAYETİNDE 9 ŞÜPHELİYE AĞIRLAŞTIRILMIŞ MÜEBBET İSTEMİ! - ELLERİ CEBİNDEYDİ, BİR DAHA KALKAMADI! BONZAİ TUZAĞI YÜREKLERİ BURKTU
18 Kasım 2026, Çarşamba
Reklam Alanı · 970x90

2. Dünya Savaşı TAYVAN

Nasıl bir zangırtıydı bu, ne olmuştu hiç bilemedi Tsai. Henüz altıncı yılını sürdüğü ömründe çokça patlama duymuştu ama bu sefer ne olduysa evlerinin üstüne inmişti. Resmi olmasa yüzünü anımsayamayacağı babası askere alındıktan sonra tüm varlığıyla ona kanat geren annesinin bir ara karnı şişmiş, annesi elinde küçücük bir bebekle yorgun, bitkin geri dönene kadar belediye binasında kalmıştı.
Şimdi annesi yerde yatıyor, kardeşi olduğu söylenen bebek ise ağlamaktan halsiz artık sadece hafifçe inleyebiliyordu. İki gündür, yüzü parçalanmış, kolu bacağı ayrılmış annesinin parçalarını yapboz gibi birleştirmeye, kanlı bedenini temizlemeye çalışmıştı. Bebek bir şey yiyemiyordu, sadece su verebilmişti. Ama çok öksürmüştü bebek. Daha önce beslememişti ki.
Aklına bir şey geldi. Bebeği alıp sararmış yüzünü annesinin çıplak memesine bastırdı. Yok! Olmuyordu..
Kendi de mutfaktaki ekmeği yiyip bitirmişti. Açtı. Duvarların içinden dökülen tozlardan yemişti ama onlar doyurmuyordu. Bir süre sonra bebeğin inlemesi kesildi. Bebek soğudu, morardı. Yavaş adımlarla yanına gitti bebeğin. Karanlıkta parlayan gözleri annesininkilere benziyordu. Anlamıştı.
Bebeği alıp çıplak ayaklarıyla sokağa çıktı, kalabalığın sesine doğru gitti. Şehirde sağlam tek bir şey kalmamış mıydı? Meydana vardığında üst üste yığılmış cesetleri gördü. Yüzlerce ceset. Yaklaştı, kardeşini yumuşak hareketlerle ceset tepesinin konforlu olduğunu düşündüğü bir kenarına bıraktı, üstünü örttü. Hiç böyle bir koku duymamıştı. Hiçbir şeye benzemiyordu. Çok yoğun, çok soğuk, kötü bir kokuydu bu. İnsanlar böyle mi kokardı?
Biraz uzaklaşıp ağlaşan biçare topluluğun arasında kardeşi için asker gibi dik durarak biraz bekledi. Sonra annesi geldi aklına, sonra babası. Babasını da bir daha göremeyecek olmalıydı. Onlar için de asker gibi bekledi. Böylece beş dakika bekledi. Yakında çorba sırası vardı ama, istemedi. Oradan gitmeliydi. Hem de koşarak gitmeliydi. Nereye sorusunun cevabını bilmiyordu ama hemen, hemen gitmeliydi. Koştu, koştu. Çıplak tabanlarını yere vura vura koştu. Var gücüyle koştu. Hırsla, ağlayarak koştu. Durmak istemiyordu. Koştukça koşuyordu.
Kim bilir, belki çok hızlanırsa kanatlanırdı, bir yere varırdı.
Keşke, keşke koşarak uçabilseydi.
İstanbul Anadolu Ağır Ceza Hakimi Abdul Vahap DABAKOĞLU
Reklam Alanı · 728x90

İlgili Haberler

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Reklam Alanı · 970x90