Bir gün tüm cesaretimle çıkacağım karşına,
Sokağında yalın ayak dolaşan
Küçük bir çocuk masumluğuyla…
Anlatsam içimde büyüttüğüm sana olan safî sevdamı,
Aralasam gönül kapını,
İzin verir misin girmeme kalbine giden yola?
Bir bilsen,
Karşıma çıktığın o günden beri dualarımda hep adını sayıkladığımı…
Her namaz sonrası semaya kaldırdığım avuçlarım arasından,
Dudaklarımdan dökülen yalvarışlarımda nasibim olman için ne çok istediğimi…
Yaradan’dan kader defterime,
Hayırlı olacaksa eğer yazılmanı.
İster kabul et samimi itirafımı,
Kuşlar gibi mutluluktan kanat çırpayım.
İster usulca reddet,
Razı olur, boyun büker; umut veren içimdeki sese darılayım.
Sende buldum kâinatın ressamının en güzel sanatını.
Bir bilsen;
Çiçeklerin en güzeline konan kelebekler gibi yüzündeki benleri nasıl kıskandığımı.
Hangi sıcak iklimin ülkesinde otlayan ceylanın bakışıdır gözlerin?
Söylesene, hangi dua daha içten dokunabilir ruhundaki bahara?
Fabrikalar durağından kalkan otobüs yolculuğunda,
Her akşam İstanbul Boğazı’nın manzarasında büyülenirken insanlar,
Ben gökyüzünün süslerinde muhabbeti ararım
Üzerine yemin edilen yıldızlarda…
Bir bilsen hesapsız bir sevdaya nasıl tutulduğumu, kıyamazsın.
Elma diyarının buğday tarlalarında,
Gelincik çiçekleri arasında büyüyen bir çocuktan,
Merhametten başka bir şey bulamazsın…
Bir baksan şimdi yalansız gözlerime,
Nasıl bir yükün altında ezildiğimi anlarsın.
Ah, bir adım atsan sen bana…
Ben sana koşarak gelmeye dünden hazırım.
Bir yanıt yazın